Νέο παιχνίδι!....

από το mahler. Διαλέγουμε ένα γνωστό τραγούδι και... γράφουμε μια παρωδία!! Χιχιχι...

Δεν ξέρω πόσοι το γνωρίζουν, είναι πολύυυυυ παλιό, διάλεξα το 'Τσάι με λεμόνι', του Δάκη (δεν τον ήξερα, αλλά το τραγούδι το είχα ακούσει παλαιότερα και μου είχε μείνει!):

Τσάι με λεμόνι στο μπαλκόνι
Και η αγωνία μου φουντώνει
Πότε θα βρεθούμε οι δυο μας μόνοι
Τσάι με λεμόνι στο μπαλκόνι

και ιδού το δικό μου 'πόνημα':

Τσάι με λεμόνι στο σαλόνι
και το χαμόγελο παγώνει
καθώς ξημέρωμα σιμώνει
και η μακέτα δεν τελειώνει.

..... mahler νομίζω καταλαβαίνεις το κάψιμο που πέφτει ενόψει εξεταστικής, χεχε... Να μην κάνουμε και μια πλακίτσα, τόσες μακέτες έχουν περάσει πια από τα χεράκια μας,,,

guys, όποιος έχει κέφια, του παραδίδω τη σκυτάλη!!

Επιτέλους...

...τα κατάφερα! Όλο έλεγα πως θα κάνω link σε όλα τα φιλαράκια που διαβάζω, και όλο δίσταζα να καθήσω να κάνω τη λίστα. Ακόμα δεν είναι ολοκληρωμένη, θα συμπληρώνεται και θα ανανεώνεται! Ας μην θεωρηθεί η λίστα αυτή 'υπόδειξη', άλλωστε ο σκοπός της είναι να σας προτείνω, μονάχα, μέρη που κάνω βόλτες, και αν θέλετε, ακολουθείτε και ανακαλύπτετε με τη σειρά σας κι άλλα...

υ.γ.: ακολουθεί post-παιχνίδι από τον mahler76, ετοιμάζεται... (έβαλες δύσκολα αυτή τη φορά!! χιχι)

Αναγέννηση

Μου έλειψε η βόλτα στη blogoγειτονιά... Ήταν άραγε η απογοήτευση που ένιωσα, πως ήθελα να πω πολλά και δε χωρούσαν να τα γράψω; Ίσως η πίεση που αυξήθηκε ξαφνικά τους τελευταίους μήνες; Κάποια γεγονότα που με στεναχώρησαν; Δε μπορώ να απαντήσω με σιγουριά- ίσως να ήταν και όλα αυτά μαζί. Πέρασε πολύς καιρός... ώσπου δόθηκε η αφορμή...

Αυτό που μένει, είναι η απόφασή μου να μην ξαναφήσω τον κήπο μου, και να ξαναρχίσω τη e-βόλτα μου
σε γνώριμα και νέα μονοπάτια. Το θέμα δεν είναι να μη συναντούμε δυσκολίες ποτέ... αλλά να μπορούμε, όταν έρχονται, να τις αντιμετωπίζουμε!

Ελπίζω να είστε όλοι καλά! Και να συνεχίζετε να γράφετε!

Επιστροφή...

Η τουλίπα εδώ και αρκετές μέρες είναι καλά, βγήκε καινούριο πεταλάκι. Ο λόγος που δε βγήκε νωρίτερα στον κήπο της είναι πως έχει μαυρίσει κι άλλο, εσωτερικά αυτή τη φορά.

Τίποτα το τραγικό. Μόνο μικρά ψήγματα πικρών στιγμών, που φαίνεται συσσωρεύτηκαν πολλά μαζί και χρωμάτισαν μια ψυχή με χρώματα μελανά.

Δε μπορώ να ξεχωρίσω αν η χτεσινή μέρα ήταν πιο στενόχωρη από τη σημερινή. Πάντως χτες το βράδυ είδα κάτι που με τάραξε πάρα πολύ. Ήμουν σε κεντρικό δρόμο, προς τα βόρεια προάστια, συνοδηγός. Σε κάποια στιγμή η ροή των αυτοκινήτων γίνεται πολύ αργή, και μετά από λίγο σταματά. Κάτι έχει συμβεί στο δρόμο. Μακρυά, βλέπω ένα σταματημένο λεωφορείο. Μας έχουν προσπεράσει πέντε- έξι μηχανάκια της αστυνομίας: τροχαίο. Έπειτα από πολύ ώρα φθάνουμε στο σημείο του δυστυχήματος. Η μία κατεύθυνση του δρόμου έχει κλείσει. Στη μέση, το σώμα ενός μοτοσικλετιστή, ξαπλωμένο ανάσκελα στην άσφαλτο. 'Μην κοιτάς, δε μπορώ να αντικρύσω το θέαμα', είναι η μαμά μου που το λέει, μα το βλέμμα μου δε μπορεί να ξεκολλήσει από το σώμα του ανθρώπου, που κείτεται κάτω. Το πρόσωπό του σκεπασμένο με ένα πανί. Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δεν είναι νεκρός, πως είναι μόνο πληγωμένος άσχημα, γυρνώ το βλέμμα και προσπαθώ μάταια να διακρίνω ασθενοφόρο στον ορίζοντα.

Σιωπή. Δάκρυα χωρίς ήχο τρέχουν από τα μάτια μου. Κόντεψα να χάσω πολύ στενό μου άνθρωπο από ατύχημα με μηχανή, η καρδιά μου τότε είχε κοντέψει να σπάσει. Ζαλίζομαι. Κι ας τις αγαπώ πολύ τις μηχανές, την ελευθερία που νιώθω κάθε φορά που ανεβαίνω σε δύο ρόδες.

Για όλα τα φιλαράκια που ήρθαν στον κήπο μου να με ενισχύσουν...

Με συγκινήσατε! Θα παρακούσω για λίγο τη συμβουλή του γιατρού ('μείνε μακρυά από τον υπολογιστη για κανένα δεκαήμερο', πολύ είναι!) για να ανεβάσω την παραπάνω φωτογραφία από το flickr.com, ως ένα ευχαριστώ για τη συμπαράσταση και το ενδιαφέρον...

Σας φιλώ όλους και υπόσχομαι να είμαι σύντομα πίσω!

Πάει...

Η tulipa nera είναι λίγο deformee... ένα πεταλάκι έχει λαβωθεί, και θα πάρει λίγο χρόνο μέχρι να γιάνει... Κι επειδή πρέπει να ξεκουράσει λίγο το χέρι της που έχει πρηστεί, για λίγες μέρες θα γείρει τα πέταλά της χωρίς να ανθίσει. Θα κυκλοφορεί ωστόσο στις blogoγειτονιές, λίγο πιο αραιά.

Καλό βράδυ!

Τραγούδια αγάπης

Με χαρά συμμετάσχω σε δεύτερο παιχνίδι! Μahler76 σ'ευχαριστώ για την πρόσκληση!

Τι ακριβώς ψάχνουμε... ένα ή δύο τραγούδια με τα οποία θα έλεγες 'σ'αγαπώ' στο ή στη σύντροφό σου ή σε κάποιον-α που σε ενδιαφέρει. Στην περίπτωση των δύο τραγουδιών, το ένα πρέπει να ερμηνεύεται από άντρα και το άλλο από γυναίκα.

Mahler... με έβαλες σε σκέψεις! Θεωρώ πως το 'σ'αγαπώ', όπως έγραψες κι εσύ, το προδίδουν τα μάτια μας, πριν καν το πούμε...Σίγουρα όμως, η κατάλληλη (μουσική) ατμόσφαιρα εκείνη στιγμή είναι απαραίτητο συμπλήρωμα! Οπότε... αφού σκέφτηκα πολλά κομμάτια που θα ταίριαζαν σε μια τέτοια περίσταση, κατέληξα σε ένα ελληνικό και... δύο ξένα (βγήκα λίγο εκτός, αλλά... είναι και το θέμα τέτοιο...)

Από τα ελληνικά, διαλέγω ένα πολύ αγαπημένο:

Ερωτική εξομολόγηση , Ριφιφί

Σε ξένο ρεπερτόριο:

To the moon and back , Savage Garden
I've got to see you again , Norah Jones

Και ένα τελευταίο (mahler το ξέρω, είναι το 4ο, αλλά δε μπορώ να μην το αναφέρω), το οποίο δεν θεωρώ τόσο τραγούδι, όσο υπέροχα μελωδικό ποίημα (άρα δεν πιάνεται, χιχι):

Νατάσα, Υπόγεια Ρεύματα

Δυστυχώς δεν το βρήκα στο youtube, αλλά παραθέτω τους στίχους για να πάρετε μια γεύση:

Στίχοι: Υπόγεια Ρεύματα
Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα
Πρώτη εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα

Λακούβες που δεν παίζονται στου ονείρου μου τους δρόμους.
Χαμόγελο μεταξωτό.
Μ' αρέσει το άγγισμά σου.
Μ' αρέσει το ασημόδετο γλυκό αγκάλιασμά σου.

Και θέλω θάλασσες του Απρίλη μου.
Αρμύρα απ' της ψυχής σου την πηγή
Αρμύρα απ' της καρδιάς σου την πηγή.
Θέλω να θες τα πάντα.

Πρωί σε λεν Αυγερινό, το βράδυ Αποσπερίτη.
Ασημαχτίδα της ψυχής, σε λέω Αφροδίτη.

Πλέω σε λίμνες τ' ουρανού και περπατώ μονάχος
στην πόλη τη βαμμένη μου
Και κρύβω τέτοιο πάθος

Λαμπύρισμα στις κόκκινες ανταύγειες των μαλλιών σου
Θέλω ν' ακούς
και θα σου πω τα λόγια της ψυχής μου
και θα στη στείλω μια βραδιά να κοιμηθεί μαζί σου.

Μακριά απ' τις γκρίζες λάμψεις μου
Χρόνε μου ψυχοφθόρε
Σε χαιρετώ
Λαμπρό αστέρι της αυγής
Τρανέ εωσφόρε...

Θέλω φωτιά



Όσοι και όσες θέλετε να ανοίξετε μια χαραμάδα την καρδιά σας, είστε οι επόμενοι να απαντήσετε στο παιχνίδι!